Implementación del Plan de Acción Proequidad de Género en Honduras

Durante 2019 medicusmundi Bizkaia continuamos implementando el Plan de Acción Proequidad de Género de la organización. Ello contempla acciones tanto en Bizkaia como en los países en los que trabajamos. Así pues, en el mes de agosto, la consultora Sonia Carrasco Fernández ha viajado a Honduras, con el objetivo de implementar dicho Plan.

[Read more…]

“Osasunerako sarbide unibertsalaren aldeko borrokan jardutea arlo publikotik baino ez da posible”

Pasa den ekainaren 1ean Nayib Bukele El Salbadoreko presidente izendatu zuten. Bere izendapenak FLMNren irteera ekarri du ezinbestean. Azken 10 urteetan agintean egon den alderdia da eta El Salbadoreko osasun-sistema publikoaren erreforma garrantzitsua martxan jartzea izan du helburuetako bat. Osasun Politiken ministro orde zenak, Eduardo Espinozak, Bilbon antolatu genuen “Osasuna eta Politika: Eraginaren eta zaintzaren rola osasunerako eskubidearen defentsan” jardunaldietan parte hartu zuen Ricardo Mirandarekin. Miranda El Salbadoreko Politika Publikoen eta Osasun Politiken Behatokiko zuzendaria (OPPS) da, eta bien bisita aprobetxatuta, hizpide izan genuen hamarkada honetan FLMNk aurrera eramandako erreforma eta, besteak beste, osasun sistema publikoa indartzeko izan zituzten arrazoiez eta garai berri honetan osasun-sistemaren etorkizunez galdezka aritu ginen.

[Read more…]

Malnutrizioaren aurkako borroka Kamonyi-n emakumeen kooperatiben bidez

Azken urteetan Ruandak hazkunde ekonomiko handia izan du. Alabaina, malnutrizio kasuak ematen dira oraindik ere etxeetan, batez ere elikaduraren gaineko segurtasun ezagatik eta informazio faltagatik.

[Read more…]

Giza laguntza Omoa udalerrirako

Getxoko Udalak 11.966€-ko diru-laguntza medicusmundi Bizkaia erakundeari ematea onartu du, Honduraseko Omoa udalerrian giza laguntzako proiektu bat aurrera eramateko, etengabeko uholdeak pairatzen dituzten inguruko herritarrak artatzeko.

[Read more…]

“LA SANIDAD EN SHOCK. Negociando con la salud” dokumentala

“LA SANIDAD EN SHOCK. Negociando con la salud” dokumentalak osasunerako sarbidearen egoeraren inguruko gogoeta planteatzen du. Osasuna baldintzatzen duten determinatzaileak osasun zerbitzuetatik haratago doazela eta faktore ezberdinek nola eragiten duten gure bizitza kalitatean, hain zuzen ere.

[Read more…]

“Funtsezkoa da genero-ikuspegi feminista bat sartzea emakumeen osasunaren gainean hartzen diren neurrietan”

Maiatzaren 28a: Emakumeen Osasunaren aldeko Ekintzaren Nazioarteko Eguna

Elkarrizketa Beatriz Velardiez Modroño Mujeres para la Salud elkarteko komunikazio-arduradunarekin

[Read more…]

Geure buruak askatzeko ilustrazioak

Analfabetismoa nagusi den tokietan, hala nola Guatemalan, ilustrazioek idatzizko hitzari laguntzen diote edo hura ordezkatzen dute. laCuerda aldizkari feministan argazkiak, margolanak, grabatuak, grafitiak, collageak zein formatu teknologikoak argitaratu ditugu emantzipazio-mezuak helarazteko.

[Read more…]

Urriak 17, Pobreziaren eta Bazterkeriaren Aurkako Nazioarteko Eguna

Pertsona aberatsen eta txirotutakoen arteko desberdintasun handiak, baita Euskadin ere, salatzen dituzte erakunde sozialek

Desparekotasun gordinen aurka mugitu lelopean bizi martxak, elkarretaratzeak, hitzaldiak, antzezlana, erakusketak eta zine forumak bezalako ekimenek pobrezia desagerrarazteko neurri eraginkorrak hartzeko beharraren premiaz kontzientziatuko dute, ezinbesteko migrazioetan atentzioa ere jarriz.
Urriaren 17an Pobreziaren eta Bazterkeriaren aurkako Nazioarteko Eguna oroitzen da. Hori dela eta, garapenerako erakundeek eta erakunde sozialek gizarteari dei bat egiten diete tokian tokiko eta nazioarte mailan pobrezia eta desberdintasunak desagerrarazteko neurri eraginkorrak hartzeko beharraren premiaz kontzientziatzeko helburuarekin.
Ekintza ugari burutzen dira nazioarte mailan eta gure ingurunean, Zero Pobrezia kanpaina Estatu osoan burutzen den ekimen bat da. Pobrezia eta desparekotasun gordinak salatuz mobilizazio hauekin bat egiten du kanpaina honek. 2005. urte geroztik ekintza ugari antolatzen dira Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan ere. Azken lurralde honetan, aurten gainera, ezinbesteko migrazioak ardatz tematiko gisa landu dira, desparekotasun gordin horien erakusle.

Kolektibo antolatzaileek pobrezia eta desberdintasunak gero eta larriagoak, gordinagoak eta kronikoagoak direla diote. “Egungo sistema kapitalistak, heteropatriarkalak eta finantza-trukeetan oinarritutakoak eragin du hazkunde ekonomiko bat non giza eskubideak eta munduko eskualde guztietan bizi-baldintza duinak alboratzen dituen”. “Azken urteotako krisi ekonomikoak areagotu ditu pertsona aberatsen eta pobretuen arteko desberdintasunak eta injustiziak, neurriz gaineko mailara arte areagotuz eta planetaren garapen iraunkorra arriskuan jartzen duen ekoizpen- eta kontsumo-eredua garatu du”, diote.

Urriak 17, Pobreziaren eta Bazterkeriaren Aurkako Nazioarteko Eguna

Urriaaren 21ean Bizi Martxan parte hartuko dugu, Bizikletan Arriagatik Meseo Maritimora eta buelta eginez.

Eusko Jaurlaritzako 2016ko Pobreziaren eta Gizarte-Ezberdintasunen Inkestaren arabera, Euskal Autonomia Erkidegoan pobrezia-tasa eta desberdintasun-tasa txikiagoak dira Espainiako eta Europako batez besteko indizena baino. Hala eta guztiz ere, 440.823 lagun daude (5etik
1) pobreziako eta gizarte-bazterketako egoeran, eta horrek esan nahi du gaur egun egoera horretan jende gehiago dagoela 2000. urtean baino.

Ezinbesteko migrazioak, desparekotasun gordinen erakusle

Aurten ere salaketen muinean, migrazio-krisi deritzonaren azpian egungo sistemak sortutako zibilizazio-krisia dagoela adierazten dute, eta horren ondorioz milioika pertsonak ezinbestean migratu behar dutela, aipatutako sistema hori bera dela beraz nahitaezko migrazioen erantzule.
“Pertsona horiek beren herrialdeetatik alde egin behar izan duten pertsonak dira, bereziki arraza, erlijioa, nazionalitatea, genero- zein sexu-orientazioa eta iritzi politikoak tarteko jazarpenaren biktima izateagatik, edo gizarte-talde jakin batekoa izateagatik edo beren herrialdean hondamendi ekologikoak gertatu direlako edo gerran daudelako”.

Manifestua

Desparekotasun gordinen aurka sinatu 

Eusko Legebiltzarreko alderdi politikoei Osoigo.com-en bidez bidalitako galdera babestu

 

Euskadiko GGKEen Koordinakundeak argitaratuta

CETA eta Osasunaren pribatizazioa

Donald Trumpek hauteskundeak irabazi eta gero, badirudi Amerikako Estatu Batuen eta Europar Batasunaren arteko TTIP akordioa (Merkataritza eta Inbertsiorako Akordio Transatlantikoa) izoztuta geratu dela. CETA (Kanadarekin Merkataritza eta Ekonomia Akordio Integrala), ordea, Europar Parlamentuan berretsi zen otsailaren 15ean, 2009. urtetik zortzi urtez sekretupean negoziatzen egon eta gero. Itun honen helburua Kanada eta Europar Batasunaren arteko muga-zergak ezabatzea eta zerbitzu eta produktu-inbertsioen salerosketa erraztea izango da. CETAren alde 408 eurodiputatuk bozkatu zuten, eta 254 kontra agertu ziren. Espainiar Estatuko alderdiei dagokionez, PP, PSOE, Ciudadanos eta EAJ alde agertu dira, eta kontra Podemos, EH Bildu, IU, ICV, ERC eta Equok bozkatu dute. Hurrengo urratsa, Estatu bakoitzeko parlamentuek behin-betiko onarpena ematea izango da.

Mario Fernandez,  OSALDEko eta Osasunaren Aldeko Euskal Foroko kidea

CETArekin, beraz, 500 milioi kontsumitzaileren merkatua irekiko da, eta horri gehitu behar diogu Kanadak AEB eta Mexikorekin akordioak dituela, NAFTAren bidez (Ipar Amerikako Merkataritza Askeko Akordioa). Izan ere, Estatu Batuek CETA erabiliko dute euren ekonomia Europako merkatuan sartzeko, jatorri estatubatuarra duten enpresa transnazional ugarik egoitzak dituztelako Kanadan. Eta CETAren bidez, enpresa estatubatuar horiek Europan negozioa egiteko aukera berbera izango dute. Estatu Batuetako enpresa handien %80ak nolabaiteko parte-hartzea du Kanadako enpresetan.

TTIP akordioarekin salatu dugunez, CETA ere mehatxu handia izango da Espainiar Estatuko eta Euskadiko osasun-sistema publikoentzat. Itun bietan arlo guztietako arauak parekatu nahi dituzte, beti ere, behetik joz: osasunean, ingurumenean, lan esparruan, arlo sozialean, zergetan eta abar. Akordio bien helburu bakarra enpresa handien inbertsio, komertzio eta botere-harremanak indartzea baino ez da, euren jarduerari ateak zabalduz, eta arau gutxiago ezarriz.

2016ko maiatzean, hots, orain dela urtebete, Europako Kontseiluak bere adierazpenetan onartu zuen akordio bien arteko antzekotasuna: “CETA erreferentzia akordioa da… Gure helmuga elkarrizketa bietan antzekoa da: nazioarteko akordio bat lortzea gure enpresek merkatu transatlantikoan erraztasun gehiago izan ditzaten, hazkundea eta enplegua sortuz”.

Europako Parlamentuan CETA bozkatzen ari ziren bitartean, “ATTAC España” elkarteak honakoaz ohartarazi zuen: “CETAk gobernuen gaitasuna mugatuko du zerbitzu publikoak sortu, zabaldu eta erregulatzerako orduan. Gobernuek ezin izango dute atzera egin liberalizazio-prozesuetan edo porrota egin duten pribatizazioetan. Sendagaien preskripzioa garestiagoa izan daiteke eta eragin kaltegarria izan dezake oinarrizko eskubideak diren pribatutasun eta datuak babesteko eskubidean.

Halaber, Europar Batasunak eta Kanadak mugak izango dituzte gehiegizkoak diren patenten kontra aritzeko. EFPIAren (Farmazia-Industriaren Europako Federazioa) eta Farmaindustriaren (laborategien patronala eta Espainiako farmazia-industriaren lobby nagusia) arteko azken bilera oso argigarria izan da, batez ere ezagututa patenten alde eta generikoen kontra Espainiar Estatuan egiten duten borroka hertsia: “CETAri esker, besteak beste, farmazia-testuinguruan jabetza industrialari babesa handitu ahal izango diogu”.

OMC “Organización Médica Colegial” taldeak kaleratzen duen Médicos y Pacientes argitalpenaren arabera, Osasun Aktan (16/02/2017) jasotakoa, “CETAk sendagaien kostuak are gehiago handituko ditu, hainbat arrazoirengatik. Besteak beste, patentearen iraupena handitzeko sistema berri bat sortuko dute, eta, horren eraginez, sendagai berrien kaleratzea gutxienez bi urtez atzeratuko da”. Horrez gain, kontuan hartu behar dugu “Estatu Batuen ostean, munduko sendagairik garestienak Kanadan daudela”.

Beste alde batetik, CETAren erruz, zerbitzu publikoetan pribatizazio gehiago gerta daitezke, eta, gainera, zerbitzu bat pribatizatzen denean, ez du utziko berriro ere arlo publikora atzera bueltatzea, Madrileko Erkidegoan gertatu den bezala, hainbat mobilizazio eta epaitegien sententziak eta gero. Edo Alzirako Ospitalean gertatu den moduan, Valentziako Gobernuak pribatizazioari buelta ematen hasi dela.

Ezkutuan egin dituzten CETAren negoziazioan, Europar Batasuneko hamaika estatuk (tartean, Espainia) euren zaintza-zerbitzuak liberalizatzeko –hau da, pribatizatzeko­- konpromisoa hartu dute, nagusien arreta erresidentziala kasu.

CETAri esker enpresa multinazional handiek inolako mugarik gabe kontratazio publikoetan parte hartu ahal izango dute. Gauzak horrela, gobernuek ez dute aukerarik izango tokiko hornitzaileak edo irabazi asmorik gabeko elkarteak babesteko, arlo publikoaren lanpostuak enpresa pribatuen esku utziz, horrek dakarren lan baldintza prekarioekin.

TTIP akordioarekin gertatzen den moduan, CETAk ere bitartekaritza epaimahaiak sortzea aurreikusten du, ISDS/ICS delakoak: justizia paralelo eta pribatizatua, Estatuetako sistema judizialetatik kanpo, enpresen eta Estatuen arteko gatazkak konpontzeko. Enpresa handiek eskubidea izango dute Estatuak salatzeko euren interesen kontra arauak onartzen direnean, eta Estatuek agian isun erraldoiak onartu beharko dizkiete enpresei.

Herritarrek jakin behar dute CETAk osasun-zerbitzu publikoen pribatizazioa ekarriko duela eta horrek hainbat arrisku dituela, herritarren osasunean eragina izango duelako. Era berean, gure ordezkari politikoei eskatu behar diegu jarrera demokratikoa izan dezatela eta herritarren osasuna eta ongizatea gutxiengo baten interes ekonomikoen gainetik lehenetsi dezatela.

Mario Fernandez,  OSALDEko eta Osasunaren Aldeko Euskal Foroko kidea

Argazkia, Ecuador Etxea.

Urte bat Berta Caceres laguna hil zutenetik

2016ko martxoaren 3an Berta Caceres laguna hil zuten Hondurasen. Urte bat pasata inpunitatea nagusi da oraindik. Horregatik egia, justizia eta erreparazioa eskatzen jarraitzen dugu.

[Read more…]